Myślenie o samobójstwie w sposób kontrolowany i bycie zadowolonym ze sprawowania tej kontroli pomogło wielu osobom przebrnąć przez ciężkie chwile. Ludzie dotknięci ostrą depresją często czują się jak w potrzasku, bez nadziei, bez oparcia. Czasami bierne myśli samobójcze w rodzaju: „Nie ma znaczenia, jeśli potrąci mnie ciężarówka” lub „Nie miałbym nic przeciwko śmierci, byleby tylko pozbyć się tego całego bólu” służą jako metaforyczne wyjście z pokoju nie mającego innych drzwi. Istnieje przepaść między myślą a czynem i luźne myśli o samobójstwie nie muszą oznaczać konieczności leczenia w szpitalu psychiatrycznym. Terapeuci przyzwyczajeni są do tego rodzaju rozmów; nie będą oni ani zaszokowani tym, co usłyszą, ani nie będą tego oceniać. W większości przypadków pacjenci z myślami samobójczymi odczuwają ulgę, a nawet pewną otuchę, gdy terapeuta zaczyna stawiać pytania dotyczące takich myśli. Te prowokujące pytania mogą stanowić punkt zwrotny w terapii i pomóc w budowie zaufania między Tobą a terapeutą.